ABDULLAH ERGUN

 

ABDULLAH ERGUN

XIV. yüzyıl hattatlarından.

Abdullah Ergun hattı Kur’ân-ı Kerîm’den Fâtiha sûresinin ilk sayfası (TSMK, Revan Köşkü, nr. 69)

Bağdatlıdır. Yâkūt el-Müsta‘sımî’nin aklâm-ı sitteyi öğrettiği yedi hattattan biridir. Ölüm tarihi kaynaklarda farklı şekillerde kaydedilmiştir. Meselâ Tuhfe-i Hattâtîn’de 742 (1341), Hat ve Hattâtân’da da 744 (1343) tarihleri zikredilmektedir. Babasının Arap, annesinin Türk olması sebebiyle kendisine Ergun (Eski Türkçe argun/arkun “melez”; bk. Clauson, s. 216) lakabı verilmiştir.

Abdullah Ergun muhakkak yazısında şöhret bulmuş, Hat ve Hattâtân’da verilen bilgiye göre yirmi dokuz mushaf-ı şerif ve Bağdat’ta iki medresenin kitâbesini yazmıştır.

Abdullah Ergun hattı Kur’ân-ı Kerîm’den En‘âm sûresinin ilk sayfası (TSMK, Revan Köşkü, nr. 69)

BİBLİYOGRAFYA

Âlî, Menâkıb-ı Hünerverân, s. 18, 23.

Suyolcuzâde, Devhatü’l-küttâb, s. 9.

Müstakimzâde, Tuhfe, s. 288.

Habîb, Hat ve Hattâtân, İstanbul 1305, s. 54, 274.

S. Gerard Clauson, An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish, London 1972, s. 216.