ABDURRAHMÂN KUTUB - 2
Seyyid Abdurrahmân, çok cömert ve
ihsân sahibiydi. Mal ve canını Allahü teâlânın dînini yaymak için ortaya koyar,
uzak yerlerde Allah yolunda cihâd edenlerin yardımına koşardı. Hanımı şöyle
anlattı: “Efendim, arada-sırada silâhlarını kuşanır, evden çıkar, sabahtan önce
yine eve gelirdi. Geldiğinde üstünde-başında kan lekeleri olurdu. Elbiselerini
yıkar sesimi çıkarmazdım. Yine elbiseleri kan içinde geldiği bir gün kendisine;
“Efendi! Sık sık gidip, sabaha bu vaziyette geliyorsun. Nereye gidiyorsun ve
elbisen niçin kan içinde dönüyorsun?” diye sordum. O da; “Hanım, sağlığımda iken
kimseye söylemez isen, bu sırrı sana söylerim” dedi. Ben de; “Söylemem” dedim.
Bunun üzerine; “Biz vazifemiz icâbı, zaman zaman dünyânın neresinde
müslümanlarla kâfirlerin harbi varsa oraya gideriz. Müslümanlara yardım eder,
küffâr ile harbederiz. Ayrıca darda kalmış müslümanların da yardımına yetişiriz”
buyurdu. Ben de, o yaşadıkça bu sırrı hiç kimseye söylemeyip
sakladım.”
¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾¾
Yorumlar
Yorum Gönder